Bir insan olarak yaşamın anlamını, insanlığı ve kendimizi ne kadar sorguluyoruz? Yoksa "bana dokunmayan yılan bin yaşasın" diyerek hayret duygumuzu mu yitiriyoruz? Nevzat Özer, bu kitapta modern insanın maskelerle örttüğü yaraları, hız çağının uyuşmuş ruhunu ve unutulmuş sorumlulukları cesurca masaya yatırıyor. Bir anne, bir baba, bir eğitimci, bir siyasetçi, bir işçi ya da bir mühendis olarak yaşam sahnesindeki rolümüzü yeniden düşünmeye çağırıyor bizi.
