“Kalp ortağı” ne demektir?
Bir sevgili mi, bir dost mu, yoksa insanın kendi kalbi mi?
Savaşkan İlmak, bu sorunun peşine düşüyor; şiiri bir yol arkadaşı, bir iç ses gibi kullanıyor.
Yalnız İnsanlar İçin alt başlığı, bir ithaf değil yalnızca; aynı zamanda bir çağrıdır. Çünkü bu kitapta herkesin payına düşen bir yalnızlık, bir özlem, bir hatıra vardır. Şair, yıllara, şehirlere ve acılara yayılan dizeleriyle insan olmanın sade ama yüce hâllerini anlatıyor.
Aşkı, umudu, kaybı, doğayı, ölümü…
Her şey birer yansıma gibi, aynı kalbin farklı atışları gibi geçiyor bu sayfalardan. İlmak’ın sesi, incelikli bir lirizmin içinden yükseliyor; hem kendine hem okuyucuya dönük bir iç konuşma biçiminde.
Bu kitap, kalbini koruyanlara yazılmış bir teşekkür mektubu.
Ve belki de sessiz bir teselli:
“Yalnız değilsiniz. Çünkü hepimiz, birer kalp ortağıyız.”
