Ben büyürken sustum
Aşk, ince ince sızladı içimde
Ruhun labirentlerinde gezindim durdum
Felsefenin derin sularında dinlendim
Mistik bir koku ile topraktan sıyrıldım
Aradım, yandım, döndüm
Kirli aynamı, acı ile cilaladım
Bir dua gibi sustum
Gizli isyanın sesini bastırdım
Her bir mısrada özgürleşerek
Aşk, insanın Tanrılaşma hâliydi
Sorular sordum
Cevaplarla saklambaç oynayarak
Kalbim susarken
En güzel cevap oldu
Sessizliğin kendisi.
"Geceyle Konuşan Ruhun Mavi Sırları"
