“Varlık tektir, birdir.
Varlık kendisini, kendisi olarak, kendiliği içerisinde korur (ve canlıysa şayet) hisseder.
Dahası, benzersizdir; bu durum (ve duygu) birden/bir olmaktan kaynaklanır. Sayı, varlıktan türer. Bir, varlıktır. İki ve daha fazlası, varlığın kendi birimi (bir) cinsinden tekrarlardır. İki, birin tekrarıdır. Sayı, varlığa bağlıdır. Sayı, bir şeyin sayısıdır; bilgi gibidir. Varlık, birin, sayının somut karşılığı olduğu için, birin tekrarları olarak sayı, birin katı olan rakamlarla sayılabilir hale gelmektedir. Soyut, varlık karşılığı olmayan bir, değerden yoksun ve (varlık olarak) sayılabilir değildir. Bir, vardır, (karşılığı) varlıktır; karşıtı, biri, iki yapmaz. Çünkü bir, birdir; karşıtsız ve (karşıtıyla) özdeşsiz. Bir, kendisidir ve bu, varlığın genel özelliği olarak da böyledir. Salt birdir, her sonraki (sayı) biri taşır kendisinde, içererek [1, 2, 3 sıralamasının, 1, 1+1, 1+(1+1) gibi de yazılabileceği de dikkate alınarak] aşarken.
Bir, belirleyendir; bir de belirlenen. Bu yüzden bir, ilk belirlenendir.”