Yapmış olduğumuz tez çalışmasında incelediğimiz ayetlerde, kelimelerin izahında; Ebu Ubeyde, İbn Kuteybe, Taberî, İsfehani, Semin Halebî, kıraatta; Semerkandî, Begavî, Zemahşerî, İbn Atiyye, Razî, i’rabta; Zeccâc, Zemahşerî, Ukberî, belâgatte; Zemahşerî, Ebu Hayyan, müşkil ve lafz-ı müteşâbihte; İskâfî, Kirmanî ve Ğırnâtî, sebeb-i nüzûlde; Taberî, Semerkandî, Vâhidî, Kurtubî, münasebette; Râzî, İbn Âşûr, icmali manada; Merâğî, faydalarda ise Cezâirî’nin tefsirlerinin ön planda olduğu müşahede edilmiştir.
Müfessirlerin eserlerinde kendilerinden önceki tefsirlerden alıntı yaptıkları görülmektedir. Nitekim rivayet tefsirinin babası diyebileceğimiz Taberî haberleri toplaması nedeniyle pek çok tefsire kaynaklık etmiştir. Müfessirler isim vererek ya da isim vermeden ondan alıntı yapmışlardır. Zemahşerî, Râzî, İbn Kesir ve İbn Atiyye de Taberî’den bol bol alıntı yapmıştır. İbn Kesir tefsirinde Taberî’nin israiliyata dair rivayetlerini terk etmiş, İbn Atiyye ise bazen onunla münakaşalara girmiştir.